بازارهای مالی همواره تحت تأثیر نوسانات قرار دارند و این نوسانات میتوانند تأثیرات عمدهای بر تصمیمات سرمایهگذاران داشته باشند. نوسانات در بازارهای مالی، به تغییرات سریع و غیرمنتظره در قیمتها یا ارزش داراییها اطلاق میشود که میتواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله اخبار اقتصادی، تغییرات سیاستهای دولتی، بحرانهای مالی، یا حتی تغییرات روانشناختی در بازار باشد. در حالی که برخی سرمایهگذاران نوسان را یک فرصت برای کسب سود بیشتر میدانند، بسیاری دیگر آن را تهدیدی برای داراییهای خود تلقی میکنند و سعی دارند از آن اجتناب کنند یا محافظت کنند.
با توجه به اهمیت این نوسانات، بررسی نحوه تاثیر آنها بر تصمیمگیریهای سرمایهگذاران ضروری است. در این راستا، مفاهیم مالی رفتاری نقش بسیار مهمی ایفا میکنند. مالی رفتاری به مطالعه تأثیرات روانشناختی و رفتاری بر تصمیمات مالی و سرمایهگذاری اشاره دارد. این علم به ما کمک میکند تا درک بهتری از رفتار سرمایهگذاران در مواجهه با نوسانات بازار داشته باشیم. تحقیقات نشان دادهاند که بسیاری از تصمیمات مالی تحت تأثیر احساسات و ارزیابیهای نادرست از خطر و بازده قرار میگیرند.
عوامل روانشناختی مانند ترس، طمع، و اعتماد به نفس بیش از آنچه که بسیاری از سرمایهگذاران تصور میکنند، میتوانند تأثیر عمدهای بر نحوه واکنش افراد به نوسانات بازار بگذارند. به عنوان مثال، در دورههای نوسان شدید، ممکن است سرمایهگذاران به دلیل ترس از ضررهای بیشتر، داراییهای خود را در پایینترین قیمتها بفروشند، حتی اگر این تصمیم از نظر مالی منطقی نباشد. از سوی دیگر، برخی ممکن است در زمان رشد بازار و افزایش قیمتها دچار طمع شوند و به خرید داراییهایی بپردازند که در واقع ارزشی بیش از آنچه که واقعاً دارند، دارند.
این دیدگاههای روانشناختی و رفتاری میتوانند به عنوان چالشهایی برای مدیران سرمایهگذاری و مشاوران مالی مطرح شوند. به همین دلیل، درک نوسان، شناخت الگوهای رفتاری سرمایهگذاران و اتخاذ استراتژیهای مناسب برای مدیریت این نوسانات، از اهمیت بالایی برخوردار است. برای مدیریت نوسانات بازار، مشاوران مالی باید قادر باشند تا رفتار مشتریان خود را به درستی تحلیل کرده و با استفاده از ابزارهای مناسب، مشتریان خود را در برابر نوسانات احتمالی بازار محافظت کنند. این استراتژیها میتوانند شامل انتخاب سبد سرمایهگذاری مناسب، استفاده از ابزارهای پوشش ریسک، و مشاوره در مورد زمانبندی خرید و فروش داراییها باشند.
در ادامه این مقاله، به بررسی نوسانهای بازار، تأثیرات مالی رفتاری بر تصمیمات سرمایهگذاری، و استراتژیهای مدیریت نوسانات خواهیم پرداخت.
۱. مفهوم نوسان در بازارهای مالی
نوسان (Volatility) در سادهترین تعریف خود، میزان تغییرات قیمت یک دارایی در طول زمان را نشان میدهد. این مفهوم، یکی از کلیدیترین شاخصها در تحلیل بازارهای مالی است. نوسان بالا به معنای تغییرات شدید قیمتها در مدت زمان کوتاه است، در حالی که نوسان پایین نشاندهنده قیمتهایی با تغییرات کمتر و حرکتهای ملایمتر است. در نتیجه، نوسانات میتوانند نشانهای از عدم قطعیت و ریسک در بازارهای مالی باشند. از آنجا که نوسانات میتوانند تأثیر زیادی بر تصمیمات سرمایهگذاران داشته باشند، فهم و مدیریت آن برای پیشبینی و کنترل ریسک بسیار حیاتی است.
هرچه دامنه این تغییرات بیشتر باشد، دارایی موردنظر نوسان بیشتری دارد. نوسانات معمولاً به عنوان شاخصی برای سنجش ریسک استفاده میشوند و سرمایهگذاران از آن برای ارزیابی ثبات و پایداری یک دارایی بهره میگیرند. در واقع، نوسان به طور مستقیم با ریسک سرمایهگذاری ارتباط دارد؛ هر چه نوسان بیشتر باشد، ریسک سرمایهگذاری نیز بالاتر است و بالعکس.
انواع نوسان
نوسانات بازارهای مالی را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد:
- نوسان تاریخی (Historical Volatility): این نوع نوسان بر اساس دادههای گذشته بازار اندازهگیری میشود و به سرمایهگذاران کمک میکند تا روندهای احتمالی آینده را تخمین بزنند. نوسان تاریخی معمولاً از طریق محاسبه انحراف معیار روزانه یا هفتگی قیمتها در یک دوره زمانی مشخص به دست میآید و نشاندهنده میزان تغییرات واقعی قیمتها در گذشته است. این دادهها میتوانند به سرمایهگذاران کمک کنند تا تصمیمات مبتنی بر تحلیلهای آماری بگیرند و پیشبینیهای معقولی برای نوسانات آینده انجام دهند.
- نوسان ضمنی (Implied Volatility): این نوسان از قیمت قراردادهای اختیار معامله (Options) استخراج شده و منعکسکننده انتظارات بازار از نوسانات آینده است. به عبارت دیگر، نوسان ضمنی به آنچه که بازار پیشبینی میکند که در آینده اتفاق بیفتد، اشاره دارد. این نوع نوسان به ویژه در زمانهایی که بازار دچار عدم اطمینان یا رویدادهای خاص میشود، اهمیت ویژهای پیدا میکند. زیرا تغییرات در نوسان ضمنی میتواند اطلاعات مهمی از چشمانداز آینده بازار فراهم کند.
عوامل تأثیرگذار بر نوسان
نوسانات بازار میتواند تحت تأثیر عوامل متعددی قرار گیرد که مهمترین آنها عبارتند از:
- عوامل اقتصادی: تغییرات در نرخ بهره، نرخ تورم، سیاستهای پولی و مالی دولتها، و رشد اقتصادی از مهمترین عوامل اقتصادی مؤثر بر نوسان هستند. به عنوان مثال، افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی ممکن است باعث کاهش تقاضا برای قرض و در نتیجه کاهش فعالیتهای اقتصادی شود که به نوبه خود نوسانات بیشتری در بازارهای مالی ایجاد میکند. از طرفی، رشد اقتصادی میتواند موجب افزایش اعتماد سرمایهگذاران و کاهش نوسانات شود.
- رویدادهای ژئوپلیتیکی: جنگها، تحریمها، توافقات تجاری و سیاستهای بینالمللی میتوانند بازارهای مالی را دچار تغییرات ناگهانی کنند. در شرایطی که بحرانهای ژئوپلیتیکی یا ناآرامیهای سیاسی به وقوع بپیوندند، سرمایهگذاران ممکن است به سرعت داراییهای خود را به داراییهای امنتر مانند طلا یا ارزهای معتبر منتقل کنند که این امر موجب نوسانات شدید در بازارهای مختلف میشود.
- احساسات سرمایهگذاران: خوشبینی یا بدبینی بیش از حد میتواند باعث ایجاد نوسانات شدید در بازار شود. به عنوان مثال، در شرایط خوشبینی، بازار میتواند شاهد رشد شدید قیمتها باشد، حتی اگر این رشد از نظر بنیادی توجیهی نداشته باشد. برعکس، در شرایط بدبینی، سرمایهگذاران ممکن است با ترس از ضرر، داراییهای خود را به سرعت بفروشند و موجب کاهش شدید قیمتها شوند.
- اخبار و رسانهها: اطلاعات منتشرشده در رسانهها میتوانند تأثیرات زیادی بر رفتار سرمایهگذاران داشته باشند و نوسانات را افزایش دهند. اطلاعات غلط یا پیشبینیهای نادرست میتواند واکنشهای احساسی در سرمایهگذاران ایجاد کند. به عنوان مثال، شایعات منفی در مورد وضعیت اقتصادی یک کشور میتواند باعث فروش گسترده سهامها و افزایش نوسانات شود.
تأثیر نوسان بر سرمایهگذاران
نوسانات بازار میتوانند واکنشهای مختلفی را در میان سرمایهگذاران ایجاد کنند. برخی از مهمترین اثرات نوسانات بر تصمیمگیریهای سرمایهگذاری عبارتند از:
- افزایش استرس و اضطراب: نوسانات شدید میتوانند سرمایهگذاران را دچار ترس کنند و آنها را به تصمیمگیریهای احساسی سوق دهند. این استرس میتواند منجر به تصمیمات اشتباهی مانند فروش داراییها در قیمتهای پایین یا خرید بدون تحلیل کافی شود.
- تمایل به خروج از بازار: بسیاری از سرمایهگذاران در شرایط پرنوسان، داراییهای خود را با ضرر میفروشند تا از ریسک بیشتر جلوگیری کنند. این تصمیمات میتوانند منجر به کاهش ارزش داراییهای خود در کوتاهمدت شوند، در حالی که اگر به جای ترس، استراتژی بلندمدت اتخاذ کنند، میتوانند از فرصتهای بازار بهرهمند شوند.
- حرص و طمع: در بازارهای صعودی، سرمایهگذاران ممکن است بدون تحلیل کافی وارد معاملات شوند و داراییهایی را با قیمتهای بیش از حد واقعی خریداری کنند. این طمع میتواند در بلندمدت باعث ایجاد حبابهای مالی شود که با ترکیدن آنها، بازار دچار افت شدید میشود.
۲. مالی رفتاری و تأثیر آن بر تصمیمات سرمایهگذاران
مالی رفتاری (Behavioral Finance) شاخهای از علوم مالی است که به بررسی تأثیرات روانشناختی بر تصمیمات مالی افراد میپردازد. برخلاف تئوریهای سنتی مالی که فرض میکنند سرمایهگذاران همیشه تصمیمات منطقی و مبتنی بر تحلیلهای دقیق میگیرند، مالی رفتاری نشان میدهد که افراد به طور منظم تحت تأثیر عوامل احساسی، شناختی و اجتماعی قرار دارند. این عوامل میتوانند باعث انحرافات از رفتارهای منطقی و بهینه شوند و در نتیجه تصمیمات مالی اشتباهی را به دنبال داشته باشند.
مالی رفتاری از جنبههای مختلف روانشناختی بهره میبرد تا نشان دهد که سرمایهگذاران چگونه در مواجهه با ریسک و عدم اطمینان به شیوههای غیرمعمول عمل میکنند. به عنوان مثال، بسیاری از سرمایهگذاران به جای تحلیل دقیق وضعیت بازار، تحت تأثیر احساساتی مانند ترس، طمع یا اعتماد بیش از حد به خود، تصمیمات خود را میگیرند. این نوع رفتارها میتوانند موجب ایجاد بحرانهای مالی و شکستهای اقتصادی شوند. در این بخش، به بررسی برخی از سوگیریهای شناختی و نقش احساسات در تصمیمگیریهای مالی خواهیم پرداخت.
سوگیریهای شناختی در مالی رفتاری
سوگیریهای شناختی به تمایلات ذاتی افراد برای تفکر یا تصمیمگیری نادرست به دلایل روانشناختی گفته میشود. برخی از رایجترین سوگیریهای شناختی که بر تصمیمات سرمایهگذاران تأثیر میگذارند عبارتند از:
- اعتمادبهنفس بیشازحد (Overconfidence): یکی از سوگیریهای رایج در میان سرمایهگذاران، اعتمادبهنفس بیشازحد است. سرمایهگذاران ممکن است تواناییهای خود را در پیشبینی روند بازار و تحلیل اطلاعات مالی بیش از حد ارزیابی کنند و به همین دلیل ریسکهای بیشتری را بپذیرند. این سوگیری میتواند باعث شود که فرد به طور غیرمنطقی به دنبال کسب سود بیشتر برود و تصمیماتی بگیرد که از نظر منطقی یا مالی بهینه نیستند.
- تأییدطلبی (Confirmation Bias): این سوگیری به تمایل انسانها برای جستجوی اطلاعاتی اشاره دارد که باورهای موجودشان را تأیید کند، در حالی که اطلاعات مخالف را نادیده میگیرند یا دست کم میگیرند. در دنیای مالی، این سوگیری میتواند باعث شود که سرمایهگذاران فقط به اطلاعاتی توجه کنند که تحلیلهای آنها را تقویت میکند و از اطلاعات جدید و متناقض غافل شوند. این میتواند باعث تصمیمات اشتباه یا ادامه دادن به سرمایهگذاریهایی شود که در واقع زیانآور هستند.
- زیانگریزی (Loss Aversion): طبق نظریه مالی رفتاری، انسانها تمایل دارند که از زیان بیشتر از سود اجتناب کنند. این سوگیری میتواند باعث شود که سرمایهگذاران داراییهای زیانده را برای مدت طولانی نگه دارند تا از تحقق ضرر بیشتر جلوگیری کنند، حتی اگر در بلندمدت این تصمیم به زیانهای بیشتری منجر شود. این رفتار اغلب به دلیل ترس از پذیرش زیانها و تلاش برای جلوگیری از حس شکست است.
- اثر لنگر (Anchoring Effect): این سوگیری زمانی رخ میدهد که افراد تصمیمات خود را بر اساس اطلاعات اولیه (لنگر) قرار میدهند، حتی اگر آن اطلاعات دیگر به واقعیتهای جدید و تغییرات بازار تطابق نداشته باشد. به عنوان مثال، سرمایهگذاران ممکن است تصمیم بگیرند که دارایی را در قیمتی خاص خریداری کنند یا بفروشند، حتی اگر اطلاعات جدید نشان دهد که قیمت بازار باید بالاتر یا پایینتر از این مقدار باشد.
نقش احساسات در تصمیمگیریهای مالی
احساسات یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر رفتار سرمایهگذاران است. این احساسات میتوانند باعث شوند که افراد تصمیمات نادرستی بگیرند که در حالت عادی، تحت تأثیر منطق و تحلیل، به آنها دست نمیدادند. سه نیروی احساسی اصلی که تصمیمات سرمایهگذاران را تحت تأثیر قرار میدهند عبارتند از:
- ترس: ترس از دست دادن سرمایه یا کاهش ارزش داراییها میتواند به سرعت بر تصمیمات سرمایهگذاران تأثیر بگذارد. در زمانهایی که بازار دچار افت یا بحران میشود، سرمایهگذاران ممکن است به دلیل ترس از زیان بیشتر، داراییهای خود را به سرعت بفروشند و در نتیجه متحمل ضرر شوند. این واکنشها اغلب به صورت تصمیمات سریع و بدون تحلیل دقیق اتفاق میافتند که میتوانند در بلندمدت به ضرر سرمایهگذار تمام شوند.
- طمع: طمع به طور ویژه در بازارهای صعودی و در شرایطی که قیمتها به طور سریع در حال افزایش هستند، میتواند تأثیرگذار باشد. سرمایهگذاران ممکن است در پی کسب سود بیشتر، داراییهایی را با قیمتهای غیرواقعی خریداری کنند، بدون اینکه تحلیل دقیقی از پایداری این روند داشته باشند. این رفتار میتواند باعث ایجاد حبابهای قیمتی و در نهایت ضرر هنگفت در زمان اصلاح بازار شود.
- اضطراب: اضطراب و نگرانی از وضعیت بازار و اطلاعات متناقضی که در رسانهها منتشر میشود، میتواند باعث شود که سرمایهگذاران تصمیمات غیرمنطقی و نادرست اتخاذ کنند. اضطراب در مواجهه با ریسکهای بازار میتواند به عدم تصمیمگیری قاطع و گیج شدن در برابر تغییرات سریع منجر شود.
۳. راهکارهای مدیریت نوسانات برای مشتریان
مدیریت نوسانات بازار یکی از چالشهای مهم برای سرمایهگذاران است و مشاوران مالی میتوانند با ارائه راهکارهای مؤثر، به مشتریان کمک کنند تا در مواجهه با نوسانات بازار، تصمیمات آگاهانهتر و بهینهتری اتخاذ کنند. این راهکارها به مشتریان این امکان را میدهند که از تأثیرات منفی نوسانات بر سرمایهگذاریهای خود کاسته و در مسیر رسیدن به اهداف بلندمدت خود قرار گیرند. در این بخش، به بررسی برخی از مهمترین راهکارهای مدیریت نوسانات پرداخته میشود:
تعیین اهداف سرمایهگذاری بلندمدت
یکی از اساسیترین روشها برای مدیریت نوسانات، تشویق مشتریان به تمرکز بر اهداف سرمایهگذاری بلندمدت است. اغلب، سرمایهگذاران در شرایط پرنوسان بازار، تحت تأثیر احساسات قرار میگیرند و ممکن است تصمیمات کوتاهمدت و احساسی بگیرند که در بلندمدت به ضررشان تمام میشود. با تعیین اهداف بلندمدت و برنامهریزی دقیق، مشتریان قادر خواهند بود تا از واکنشهای احساسی جلوگیری کرده و در مسیر سرمایهگذاری پایدار حرکت کنند. این استراتژی میتواند به کاهش اضطراب و ترس از نوسانات کوتاهمدت کمک کرده و فرصتهای بیشتری برای رشد سرمایهگذاریها فراهم آورد. به عنوان مثال، در دوران افت بازار، سرمایهگذاران میتوانند با توجه به اهداف بلندمدت خود از فروش داراییها با ضرر جلوگیری کنند و به جای آن بر حفظ سرمایهگذاریهای خود تأکید داشته باشند.
متنوعسازی سبد سرمایهگذاری
یکی از مؤثرترین راهکارها برای کاهش ریسک ناشی از نوسانات بازار، متنوعسازی سبد سرمایهگذاری است. با سرمایهگذاری در داراییهای مختلف مانند سهام، اوراق قرضه، املاک، طلا، ارز و سایر ابزارهای مالی، میتوان ریسک نوسانات بازار را کاهش داد و پایداری سبد سرمایهگذاری را افزایش داد. متنوعسازی کمک میکند که در صورت افت یا کاهش ارزش یک دارایی، سایر داراییها همچنان عملکرد خوبی داشته باشند و ریسک کلی سبد کاهش یابد. به عنوان مثال، در دوران رکود اقتصادی یا کاهش شدید قیمتهای سهام، ممکن است داراییهایی مانند طلا یا اوراق قرضه دولت به عنوان داراییهای امن عمل کرده و از ضرر کلی جلوگیری کنند.
آموزش مالی به مشتریان
آگاهیبخشی و آموزش مالی میتواند تأثیر قابل توجهی در کمک به سرمایهگذاران برای اتخاذ تصمیمات آگاهانهتر و منطقیتر در شرایط نوسانی داشته باشد. آموزش در زمینه مفاهیم مالی رفتاری و تأثیر نوسانات بر بازار، میتواند به مشتریان کمک کند تا بهتر درک کنند که چرا بازار نوسان دارد و چگونه میتوانند با این نوسانات کنار بیایند. این آموزشها میتوانند شامل موضوعاتی مانند مدیریت ریسک، تحلیلهای فنی و بنیادی، اصول سرمایهگذاری و چگونگی ارزیابی وضعیت بازار باشند. علاوه بر این، آموزش به مشتریان کمک میکند تا بر اثرات منفی احساسات مانند ترس و طمع غلبه کرده و تصمیمات منطقیتری بگیرند.
استفاده از استراتژیهای پوشش ریسک
استفاده از ابزارهای مشتقه مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی میتواند به کاهش تأثیر نوسانات بر سبد سرمایهگذاری کمک کند. این ابزارها به سرمایهگذاران این امکان را میدهند که در برابر تغییرات ناگهانی قیمتها در بازار محافظت کنند. به طور خاص، اختیار معامله (Options) به سرمایهگذاران اجازه میدهد تا حق خرید یا فروش داراییهای مشخصی را در یک تاریخ معین با قیمت تعیینشده در آینده خریداری کنند، بدون آنکه الزامی به انجام معامله داشته باشند. قراردادهای آتی (Futures) نیز قراردادهایی هستند که در آنها دو طرف توافق میکنند تا یک دارایی را در یک تاریخ مشخص در آینده خرید و فروش کنند، و از این طریق میتوانند از ریسک نوسانات قیمتها در بازار جلوگیری کنند.
علاوه بر این، میتوان از ابزارهای پوشش ریسک دیگر مانند معاملات CFD (Contract for Difference) یا ارزهای دیجیتال برای مدیریت ریسکهای مرتبط با نوسانات استفاده کرد. این ابزارها میتوانند به سرمایهگذاران کمک کنند تا در برابر نوسانات شدید قیمتها، به ویژه در بازارهای پرنوسان، محافظت شوند و از ضررهای احتمالی جلوگیری کنند.
تحلیل و پیگیری مداوم بازار
یکی از راهکارهای مؤثر دیگر، پیگیری و تحلیل مداوم شرایط بازار و وضعیت اقتصادی است. مشاوران مالی میتوانند با انجام تحلیلهای فنی و بنیادی، روندهای آتی بازار را پیشبینی کنند و به مشتریان کمک کنند تا بهترین زمان برای خرید یا فروش داراییها را شناسایی کنند. همچنین، بررسی و پیگیری تغییرات اقتصادی مانند نرخ بهره، تورم، و سیاستهای دولتی میتواند به تصمیمگیریهای بهتر در مواجهه با نوسانات کمک کند.
ایجاد صندوقهای پوشش ریسک (Hedge Funds) برای مشتریان خاص
برای مشتریانی که تمایل به مدیریت ریسکهای بیشتر دارند، ایجاد صندوقهای پوشش ریسک میتواند گزینهای مناسب باشد. این صندوقها بهطور خاص طراحی شدهاند تا با استفاده از استراتژیهای پیچیده مالی، مانند استفاده از ابزارهای مشتقه و سرمایهگذاری در داراییهای متنوع، ریسک نوسانات بازار را کاهش دهند و بازدهی بهتری در شرایط پرنوسان ارائه دهند. صندوقهای پوشش ریسک میتوانند در کنار سایر استراتژیها، به مشتریان کمک کنند تا در برابر نوسانات شدید بازار مقاومت کنند و از بازار بهرهبرداری کنند.
جمعبندی
نوسان، به عنوان یک ویژگی ذاتی و غیرقابلاجتناب در بازارهای مالی، همواره تأثیرات عمیقی بر تصمیمات سرمایهگذاران دارد. این نوسانات میتوانند موجب تغییرات غیرمنتظره در قیمتها و در نتیجه، تأثیرات روانی و احساسی بر سرمایهگذاران داشته باشند. در این راستا، درک اصول مالی رفتاری و شناخت سوگیریهای شناختی که ممکن است بر تصمیمات سرمایهگذاران تأثیر بگذارد، اهمیت ویژهای دارد. سوگیریهایی مانند اعتمادبهنفس بیشازحد، تأییدطلبی، زیانگریزی و اثر لنگر، ممکن است سرمایهگذاران را به اتخاذ تصمیمات نادرست سوق دهند.
مشاوران مالی با استفاده از این دانش میتوانند به مشتریان خود کمک کنند تا از تصمیمات احساسی در زمانهای پرنوسان جلوگیری کرده و به سمت تصمیمات منطقیتر و آگاهانهتر حرکت کنند. این بهویژه در زمانهای نوسانی بازار اهمیت دارد، جایی که احساسات مانند ترس و طمع میتوانند تأثیرات منفی بر فرآیند تصمیمگیری داشته باشند.
برای مدیریت بهینه نوسانات بازار، اتخاذ استراتژیهای مناسب مانند متنوعسازی سبد سرمایهگذاری، تعیین اهداف بلندمدت، آموزش مالی به مشتریان و استفاده از ابزارهای پوشش ریسک، بهویژه ابزارهای مشتقه مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی، ضروری است. این استراتژیها نه تنها به کاهش ریسک نوسانات کمک میکنند، بلکه میتوانند فرصتهایی برای رشد سرمایهگذاریها ایجاد کنند. از این طریق، سرمایهگذاران میتوانند با کاهش اثرات منفی نوسانات، مسیر رشد مالی خود را ادامه دهند و در مواجهه با چالشهای بازار، تصمیمات بهتری بگیرند.
در نهایت، از طریق آگاهیبخشی و آموزشهای مستمر به مشتریان، آنها قادر خواهند بود تا با نوسانات بازار سازگار شوند و از آن بهعنوان یک فرصت برای بهبود و رشد سرمایههای خود بهرهبرداری کنند.